Wat een pokken weer de afgelopen week. Je komt tot niets. Er zat één aardige dag tussen; net toen ik Holy Island aandeed. Voor de rest is het een aaneenschakeling van stortbuien, een waterig zonnetje en kou. Vandaar een paar dagen langer in Jedburgh gebleven dan ik van plan was. Zelfs een paar keer gezwommen; het zwembad is pal tegenover waar ik sta. Dan lijken Engelsen net Nederlanders: het halve bad werd in beslag genomen door dames op leeftijd die op en neer lopen en maar kletsen, kletsen.
’s Avonds heb ik al regelmatig de kachel aan gehad, het was stervens koud en nat. Noodgedwongen moeten vertrekken. Uit stroomgebrek (veel geïnternet, muziek gedraaid en weinig zon) een camping opgezocht om bij te laden. Om m’n plekje op te kunnen rijden, had ik voor eerst de 4-wielaandrijving en nog wel in de lage gearing nodig. Een grote blubberzooi op een helling. De volgende dag snel vertrokken en gelukkig net die ene mooie dag. Holy Island ligt voor de kust, het is eigenlijk een schiereiland. De weg er naartoe kan bij hoog water in zee verdwijnen. Het eiland was een van de centra van waaruit Ierse monniken hun kerstening van Engeland (ten tijden van onze Willibrordus en Bonifatius, ook Ieren) aanvingen. St. Aidan was de eerste bij naam bekende zendeling. Nu rest een vervallen klooster, dat al in de 16e eeuw z’n funktie ontnomen werd door Hendrik VIII. Hij sloot toentertijd in zijn strijd met RK-kerk in Rome veel meer geestelijke centra, tenminste als ze te weinig financiële winst opleverden. De stenen van het klooster gebruikte hij om helemaal op het uiterste puntje van het eiland een fort te bouwen. Hier kwam ik voor de eerste keer het begrip ship shed tegen; ik denk dat de foto voor zich spreekt. De nacht op het eiland doorgebracht, net achter de vloedlijn. Dus geen natte voeten gekregen. De volgende dag werd me door een natuurbeschermer de wacht aangezegd: of ik niet met dat lelijke monster maar op wilde donderen. Sindsdien sta ik op een klip en zie aan de ene kant beneden me het vissersstadje Eyemouth en voor me de zee.Volgende week komen de Romeinen weer in beeld. Na een paar dagen festival Edinburgh ga ik op zoek naar sporen van de muur van Antonius. Het zal echt zoeken worden, want erg veel is er niet van over. Het was ook geen stenen muur maar een aarden wal met er bovenop een houten palissade. Ik hoop dat de nieuwe medereiziger mooi weer mee brengt.