Weer thuis. Het rondje Spanje/Portugal zit er op. Twee en een halve maand op stap geweest. Alles bij elkaar 9587 km afgelegd. Vijf daarvan zijn in de heen- en terugreis gaan zitten.
In 2 vorige afleveringen van mijn weblog is de reis al geëvalueerd. Achteraf gezien heb ik er te weinig tijd voor uitgetrokken. Een heleboel dingen moest ik onderweg maar laten zitten. Dat kan natuurlijk niet! Dus volgend voorjaar terug? Het is een optie, niet in de laatste plaats vanwege het weer.
Op de terugreis zou ik nog een castro en een villa aandoen. Het cas
tro bij Palenzuela heb ik niet kunnen vinden. Overal werd er melding van gemaakt maar niemand, die ik het vroeg, wist waar. Het kunnen heel goed een paar torenhoge muurresten zijn geweest. Het dorp zelf was overigens interessant genoeg. Je waande je er werkelijk in de middeleeuwen. Er woonden zelfs nog heel oude mensen in grotwoningen. (Thuis internet geraadpleegd. Het dorp heeft een heuse eigen website. Er wonen maar liefst 246 mensen. De muurresten zijn – voorzover ik hetSpaans begrijp – midden 15de eeuw. Dus geen castro. Het gekke is dat er ook met geen woord over wordt gerept.)
De villa
was er gelukkig wel. Dat kan ook niet missen, die zit opgesloten in een enorme (alweer geroeste) ijzeren kooi. Ook van binnen zag het er bijna futuristisch uit. Nog nooit zo’n keurig opgeruimde en aangeveegde opgraving gezien. Alle muurtjes zijn netjes opgemetseld. Als
publiek zweef je als het ware boven de opgraving. Her en der worden muren gesuggereerd door middel van vitrages. Een stukje van het atrium is zelfs herbouwd. Er liggen een paar prachtige mozaïeken. In het badhuis was heel goed te zien hoe de gematigd warme ruimte werd verwarmd. Dat gaat weer heel anders dan de hete ruimte. Daar staat de vloer op pootjes opdat de verwarm
delucht/rook zo maximaal mogelijk de vloer en wanden kan opwarmen. In de warme ruimte lopen maar een paar luchtkanalen onder de grond door, die vervolgens uitkomen op dunne schoorsteentjes in de hoeken, voor de trek.
Voor mij was het een beetje te, te kil. Ik vraag me ook af of deze aanpakvoor dagjesmensen informatiever is. Zou het dan niet beter zijn alles te herbouwen (natuurlijk niet op dezelfde plaats maar bv ernaast)?
Komendeweken stop ik even met de weblog. Het dient als een soort reisverslag, heel wat anders dan wat zich thuis afspeelt. De bedoeling is eind juni de draad weer op te pakken, als ik in Wales ben aangeland.