Het is omdat er een hillfort stond, want anders was ik er van m’n levensdagen niet terecht gekomen. Wat jammer was geweest. Want Llangranod, eens een vissersdorpje, bleek een alleraardigst vakantieplaatsje te zijn geworden met een stukje strand en wat verderop een paar baaitjes. Waar het goed toeven bleek in de zon. Een beetje beschut tegen de straffe zeewind die grote golven richting kust stuurde. Me opnieuw in zee gewaagd. De watertemperatuur vroeg wel enige acclimatisatie voordat je door bent.

‘s-Avonds waande ik me even bij Cuby in Grollo. In een café trad een band op. Ik had de auto met allerlei symbolen erop zien staan en dacht aan iets Keltisch. Waren het een stel oude mannen die 60-er jaren nummers vol verve ten gehore brachten. Zo te zien had de plaatselijke jeugd er wat moeite mee.

Van de week een beetje zoekende geweest. Op dinsdag was ik eigenlijk al door mijn programma heen, maar bleef toch hangen omdat me een paar mooie staplekjes aan de hand was gedaan. Maar het weer wilde niet meewerken. Dan weet je de woensdag nog nuttig te besteden aan inkopen doen en voor 2 weken vooruit te koken. De donderdag wordt dan een dagje wachten op wat niet komt. Vertrek je vrijdag, kom je terecht in een natuurpark, het Snowdonia National Park. Een aaneenschakeling van kronkelwegen, 20% hellingen op en weer 35% terug. Geen moer te zien, je rijdt door een geluidswal van ondoordringbare wouden. Tot je weer aan de kust komt. Maar die staat dan vol met uitgestrekte containerdorpen, waar je nog niet dood aangetroffen zou willen gaan, laat staan je vakantie doorbrengen. Ik moet zeggen dat ik me Wales ook heel anders had voorgesteld. Ruig en leeg. Erg veel mensen wonen er inderdaad niet per vierkante kilometer. Maar ruig… Het is voornamelijk heuvelachtig en alles is groen en in cultuur gebracht. En het is ontzettend toeristisch tot nu toe.

Dinsdag de hele dag besteed aan het bezoeken van 2 hillforten uit de ijzertijd (bewoond vanaf 800 voor Chr.). Dat was dus 2 keer bijna een uur berg op lopen en niet weten waar je uitkomt. Bij toeval beide gevonden; er staat totaal niets aangegeven. Het is telkens maar gokken welk public footpath je in slaat. Pas op de plek zelf, tref je als het meezit een bordje aan. Maar alle moeite wordt meer dan beloond. Fotootjes vanaf de grond geven geen goede indruk. Hoe leg een steenmassa vast? Vanuit de lucht krijg een totaalbeeld van de ommuring, de woningen en de omgeving. Dat vertelt wat. Zeker als je er zelf niet bij bent. Voor mij geldt het zoeken, het vinden en er doorheen, er tussendoor wandelen. Daar kan geen plaatje tegen op. Deze 2 waren overigens wel heel uitzonderlijk, omdat je nog zo goed de structuur en bebouwing kon zien.

De meeste hillforten zijn gewoon, hoge, kale heuvels/bergjes met als het meezit resten van aarde wallen en grachten.

GB zit in de greep van het ene schandaal na het andere. Waren wekenlang de politici het mikpunt. Nu zijn de pijlen gericht op Murdoch’s News of the world, dat iedere dag smeuïge verhalen bij elkaar schijnt te harken door het telefoonverkeer van Jan en alleman af te luisteren. Verder worden veel aandacht besteed aan de Britse slachtoffers in Afghanistan en de cricketwedstrijden tegen Australië.

Ik heb veel plezier van de radio. BBC3 is klassiek en BBC4 lijkt op Radio5 bij ons, maar veel informatiever, meer discussies en lezingen. BBC2 zal wel lijken op Radio 2, vlotte muziek, praatjes en leuk doende radiovrouwen en -mannen. Ontzettend melige grappen (zgn? van luisteraars) worden daar gedebiteerd. BBC1 schijnt te bestaan, nog maar een keer toevallig aangetroffen.