Ineens zit ik weer in Engeland en heb ik Wales achter me gelaten. Had me voorgenomen wat meer vaart te gaan maken. Bij het doornemen van mijn routeplan merkte ik te weinig op te schieten. De opdracht nu is per dag minimaal 2 villa’s, graftombes en/of hillfort per dag af te hoppen. Moet lukken. Alhoewel…

Van het uiterste puntje links onder van Wales heb ik in 3 dagen tijd  viaC armarthen, Margam, St. Nic(h)olas, Caerleon en Caerwent de zuidkust gerond. Heel veel verschillende dingen gezien. In Margam een piepklein museumpje met vroegchristelijke grafstenen. Bij St. Nicolas2 graftombes. In Caerleon was een heel legioen (meer dan 5000 mensen) langdurig gehuisvest. Rond het fort ontstond een stad waarvan het amfitheater het meest in het oog springt. Caerwent verraste me het meest. Dat is een echte Romeinse stad geweest waarvan bijna de hele ommuring zo goed als overeind staat. Als afsluiting van Wales tot slot op de grens met Engeland bij Chepstow een stuk van Offa’s Dyke gelopen.

De rivier de Severn overgestoken, zo’n beetje waar die uitmondt in zee. Twee enorme hangbruggen verbinden hier Wales en Engeland met elkaar. Van daaruit richting noorden een ommetje gemaakt naar Chedworth, Cirencester en Uley. Respectievelijk een villa, nog iets van een amfitheater en een paar steentijd graven. De laatste hebben hier een heel ander model. Ze zijn langwerpig en er werden meerdere mensen in begraven. Men schat dat het maken van zo’n graf gauw 17.000 uur vergde. Een enorme inspanning, zeker als je in overweging neemt dat men nog nomadisch leefde en verder trok als de grond was uitgeput.

Nu ben ik in Bath met haar beroemde badhuis dat al duizenden jaren gevoed wordt door een onderaardse warmwaterbron. Nog elke dag wordt vanuit kilometers diepte een miljoen liter bijna kokend heet water naar boven gestuwd. Een deel wordt maar gebruikt voor het bad; de rest wordt afgevoerd naar een rivier. In de 19e eeuw is het echt kuuroord geworden en zijn op de resten in neoklassieke stijl allerlei frutsels gezet die niets met de werkelijkheid van toen te doen hebben. Het zwembad (dus maar een heel klein stukje van het badhuis!) en de bron zijn nu open, niet meer overdekt. De koninklijke familie had een heilig vertrouwen in de geneeskrachtige werking van het (eigenlijk) zwaar vervuilde grondwater. Ze ging er regelmatig een bad nemen. De bron was een donker hol waar contact werd onderhouden met de goden in de onderwereld.

Mijn principe om wild te willen kamperen brak me van de week een beetje op. Drie 3 nachten op rij slecht geslapen. Langs daverend verkeer en onduidelijke bewegingen van auto’s en mensen op de parkeerterreinen in de nacht waren daar debet aan. Inmiddels weer een beetje bijgeslapen. Omdat ik veelal de avonden ergens langs de weg doorbreng, heb ik wat DVD’s gekocht. Zoals de films van Monty Python en een paar Engelse seriesvan de BBC: Life on Mars en Ashes to ashes. De serie Prime Suspect met Helen Mirren in de hoofdrol heb ik nu compleet! Het is een alternatief voor mijn satelliet-TV die ik maar niet aan de praat krijg. Op reis door Portugal en Spanje heb daar nooit naar getaald. Daar kon je ook altijd wel ergens in de stad een plekje vinden en had je zo een uitloop. Hier is dat bijna onmogelijk. Openbare parkeerterreinen zijn er nauwelijks; het is altijd betalen en de meeste gaan ‘s-avonds op slot. Zowel op bedrijfsterreinen als bij superstores. In woonwijken probeer ik niet eens. Engeland is één grote tuinstad waar voor de bewoners al nauwelijks voldoende parkeergelegenheid is. Nog afgezien van de nauwe straatjes die ik dan door moet mijn verhuiswagen. Want dat is natuurlijk toch de grootste belemmering  die ik heb. Gisteren nam ik een verkeerde afslag en reed pardoes een gated area in. Dat zie je hier wel vaker. Kleine wijkjes met dure huizen waar mensen zich vrijwillig laten opsluiten achter een hoge muur. (Je zal toch nare buren hebben…) Geen enkele ruimte om een draai te maken. Onder belangstelling van de buurt na veel heen- en weer steken, er toch uit gekomen. Konden ze wel waarderen.

De economische crisis laat zich in de UK maar moeilijk vangen. De economie is met iets van 4% gekrompen. De consumptie is daartegen over weer met gegroeid ten opzichte van vorig jaar. Iederdag lees ik afwisselend The Indepenent en Guardian en luister veel naar de BBC4. Dus wat ik opsteek, komt uit die hoek. De crisis schijnt in ieder geval goed uit te pakken voor het aantal geweldsmisdrijven. De theorie is dat jongeren minder te besteden hebben. Dientengevolge minder gaan stappen en in een dronken bui over de schreef gaan. Het aantal winkeldiefstallen is toegenomen. Dus het kan wel eens kloppen. Het zijn ook barre tijden voor de charitas-instellingen. In Nederland kennen we dat verschijnsel niet. Maar hier runnen heel veel goede doelen tweedehands winkels, met boeken, schoenen en kleren. Midden inde stad komen je er zo tien tegen. Ik vroeg me al af wat dat allemaal oplevert. Waarschijnlijk de wet van het getal. Want ze zitten werkelijk overal, in de kleinste plaatsjes. Nu is het probleem dat de mensen te weinig afschuiven, weggeven om door te verkopen. In de supermarkten merk je ook dat mensen de hand op de knip houden. Vorig jaar was is er in de grote zaken heel veel fair trade aanbod. Dat is nu bijna helemaal verdwenen.

Verzoeking van de week: een van de kastjes niet vergrendeld. Gevolg: hele inhoud, waaronder een doos met bitjes (van die schroefdingen), in de rondte gestrooid. Het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt. En het zal wel niet de laatste keer zijn. Ik weet nog steeds niet zeker hoe het komt. Vergeet ik nou telkens alles goed dicht te doen? Kan heel goed want al snel zie je een van de vele laatjes of deurtjes over het hoofd. Of mankeert er toch wat aan de slotjes? Ze hebben nogal wat te doorstaan met dat enorme geschud van de caravan.