Twee jaar liep ik nog met Ronald mee in de 1 mei demonstratie in Lissabon. Dat zat er dit keer niet in. Toch heb ik er wel even bij stil gestaan. ‘s-Avonds zitten kijken naar het 2de deel van de film Novecento. Net weten te scoren bij de Coop. Al een tijdje had ik deel 1, maar nergens het vervolg. Aardig initiatief van de Coop-supermarkten om 150 jaar Italiaanse eenheid te gedenken met 10 films die elk staan voor een periode in die geschiedenis. Ondanks dat ik er niets van versta en er geen ondertiteling op de DVD zit, is het verhaal ontzettend goed te volgen. Zo zie je eigenlijk veel beter wat een fantastisch filmer Bernardo Bertolucci is. Hij heeft gewoon geen woorden nodig; hij laat het beeld spreken. Het is wel echt een film uit de jaren 70. Strijdbare vrouwen, in en in goede landarbeiders, vuil en gemeen kijkende herenboeren en een ode aan de PCI. Kom daar nog maar eens om in deze tijd. Met heel veel genoegen naar gekeken, waarschijnlijk net zoals al weer 35 jaar geleden. Om weemoedig van te worden… Begin van de week, onderweg naar Palermo, langs de kust gereden met het idee ergens een paar dagen aan zee te blijven. Tenminste als het mooi weer zou worden. De klad zit er beetje in. De temperatuur is wel goed maar of het regent of het stormt. Niet echt aangenaam. Zeker voor een dagje strand. Zo kwam ik terecht in Terrasini.  Stond op mijn lijstje vermeld met een museumpje en verder niets. Dat was het ook. Alhoewel? Naast de obligate scherven was er een hele afdeling met Siciliaanse karren. Heel apart. Ze zijn van onderen tot boven gebeeldhouwd en beschilderd. En dan Palermo.  Wat moet ik er over vertellen. Wat een herrie, wat een vuiligheid, wat een drukte. Op een kerkhof zag ik dat ze toch nog redelijk oud worden. Onbegrijpelijk dat een mens daar tegen bestand is. Jaren geleden, na de val van de muur, kwamen kennissen uit Oost Duitsland in Schiedam op bezoek. Die durfden de hele week niet in hun eigen auto door de stad te rijden. Al dat verkeer, al die mensen, al die hectiek. Ik weet nu hoe ze zich gevoeld moeten hebben. De binnenstad van Palermo is op zich best aardig. Een mooie dom, nog uit de Noormannen tijd. Veel gebouwen die herinneren aan de Spaanse tijd. De onvermijdelijke catacomben van de Capucijnen. En nog wat exotica. Zoals het jachtslot Palazinno Cinese uit begin vorige eeuw. Ik ben er in geweest, bij uitzondering. Het archeologisch museum is op zich al een bezienswaardigheid qua oudheid van binnen en van buiten. Bij een ander museum met middeleeuwse kunst heb ik mijn geld teruggevraagd (en gekregen). Ik was er heen gegaan op advies van iemand. Er zou een heel bijzonder drieluik van een Vlaamse meester te zien zijn. Nou mooi niet, meer de helft van de zalen was gesloten. Verklaring: geen personeel om toezicht te houden. Naar mijn idee geklets; beneden zat het tjokvol met mensen.  Gelukkig spreekt niemand Engels, dus daar heb ik verder maar geen woorden aan vuil gemaakt. De stad uiteindelijk ontvlucht. Eerst met een uitstapje naar Montreale. Daar staat ook weer zo’n reliek van de Noormannen. Een kerk, ruwe bolster maar met een blanke pit. Het fraaie, barokke portaal is uit latere tijden. Moet je dus even wegdenken. Binnen is het een grote gouden mozaïek-wereld. Ravenna is er niks bij. Guglielmo (Willem) II liet de kerk bouwen, eigenlijk als grafmonument. Hij ligt er ook in een fraaie kist.  Midden  tussen al dat plaatjesgeweld zag ik hem ineens in levende lijve staan. Niet de plaatsvervanger van God op aarde kroont hem tot koning. Nee dat is hem te min. De Heer zelf moet er even voor afdalen. Hij had ook niet zoveel op met de paus. De stijl van de mozaïeken laat zien dat hij zich veel meer thuis voelde bij de orthodoxe tak. Na Montreale doorgereden naar Solunto. Eigenlijk de mooiste opgraving waar ik geweest ben. Geen indrukwekkende  tempels maar een stad, waarvan meer staat dan wat funderingen. Het stratenplan is goed zichtbaar. Met behulp van de toelichtende borden werd een goed beeld gegeven van hoe arm en rijk er gewoond hebben. De stad is net als overal gebouwd op een goed  verdedigbare hoogte. De rots is een gatenkaas.  Overal zijn citernes uitgehouwen om water op te vangen. Niets nieuws onder de zon. Nu zie je hier overal grote plastic tanks op dak staan. Blijkbaar is water nog steeds een schaars goed. Ook heel aardig was een mozaïek een afbeelding van het firmament met in het centrum de aarde.