Mooi moment om wat aan een nieuw weekverslag te werken. Sta bovenop Kaap Melangavi, tegenover Korinthe dat aan de andere kant van de baai ligt. Voor me een vuurtoren en beneden een heiligdom gewijd aan Hera. Het is nog redelijk vroeg in de middag en de zon schijnt van hartenlust. De schaduw opzoeken is dan een goed alternatief. Rustig afwachten tot de zon ter kimme gaat nijgen. Dat levert ook nog mooiere plaatjes op. Hoop ik. Ben inmiddels op de Peloponnesos aangeland (en nu er dus weer heel even af!). Ruim 30 jaar geleden werd je in de buurt van Patra nog met een pont overgezet. Een heel spektakel, een soort D-day-operatie. De meerdere veerboten landden ergens op een strand en je moest maar zien hoe je bij die schepen kwam. Nu is er een brug, mooi om te zien, veel minder romantisch. Ik heb gekozen het schiereiland met de klok mee te gaan ronden en ben de regio rond Korinthe aan het verkennen. De eerste antieke plaats die ik aan deed, was Sikyon. Het gebruikelijke beeld. Eigenlijk heel weinig nog van over. Een kaalgeplukt theater en her en der wat funderingsresten.

Toch zijn er dan weer een paar leuke details. In dit geval een gereconstrueerd waterbekken, onderdeel van een gymnasium (zeg maar sportschool). In het theater waren de skyboxen nog aanwezig. Ook wil ik jullie niet onthouden het beeld van de man, tot z’n essentie teruggebracht. Korinthe lijkt op een enorme bouwput. Bovenop een oorspronkelijk Griekse stad is een Romeinse gebouwd. De meeste bezoekers hebben totaal geen oog voor wat er te zien is. Een paar mensen uit een groep wilden wat rondkijken.

Maar werden stante pede tot de orde geroepen. Op naar de Baema, de plek waar vroeger in het openbaar de goegemeente mocht worden toegesproken. Allerlei gezindten houden daar nu (kerk)diensten ter nagedachtenis van de apostel Paulus. Het was me een dringen. Een groep Amerikanen gingen letterlijk op de kniën luid hun geloofsdrift verkondigend. Stelletje gekken bij elkaar. In het museum was een leuk zaaltje ingericht met votiefgeschenken die gevonden zijn in het Asklèpion. Hier zijn talloze benen, armen, penissen, borsten en noem maar op achtergelaten om de godheid genezing van een kwaal te vragen. Moet er net zo uit gezien hebben als in St Jan in Den Bosch, waar van al dat spul hangt bij de maagd Maria.  Volgende bestemming was Isthmia.

Verspring stenen

Daar heb ik het beste museum(pje) tot op heden mogen bezoeken. Overzichtelijke kasten met een voortreffelijke toelichting over tal van onderwerpen. De keuken, de huizenbouw, wapentuig, godsdienst enzovoort. Heel bijzonder waren glasmozaieken. In Isthmia werden om de 2 jaar in het voorjaar pre-Olympische (zomer)spelen gehouden. Buiten was de startlijn voor de hardloopwedstrijden nog te zien. Tot slot de 2 havens van Korinthe: Lecheo en Kenchreia, elk aan een andere kant van de isthmus waar nu een kanaal door gegraven is. In de oudheid had men evenmin zin het hele schiereiland te moeten rondvaren. Hun oplossing was de schepen over land op een wagen te transporteren. Een stukje van die weg (Diolkos) ligt er nog.

Een event wil toch ik wel even kwijt: hond verslindt horloge. Nou gelukkig net niet, maar zij was er wel mee van door. Op mijn overnachtingsplekken word ik heel regelmatig bezocht door een of andere loslopende hond. Dit keer stond ik ergens aan het strand. Ik was even gaan zwemmen en toen ik terug kwam uit het water, was mijn horloge foetsie. Honden kunnen dan heel schuldbewust kijken. Maar de vraag beantwoorden waar ze mijn horloge gelaten hebben, dat lukt ze niet. Of misschien toch… Want ineens ging ie er vandoor. Snuffel snuffel en ik er achter aan. En wonder boven wonder daar stond ie met mijn horloge in zijn bek.