Kijken of ie het vandaag volhoudt, spannend. Gisteren weer een reparatie uitgevoerd. De opbrengst van de zonnepanelen was al van meet af aan onvoldoende om mijn dagelijks verbruik (m.n. koelkast) bij te benen. Moest als maar ‘bijtanken’ onder het rijden. Eerst natuurlijk verweten aan de slechte accu’s. Maar het probleem bleef. Daarom verder gekeken. Deed een van de 3 panelen het niet meer; draden afgebroken, net boven de glasplaat. Nou heb ik, dacht ik, alles wel bij me maar natuurlijk net geen soldeerbout. Probeer daar eens aan te komen in je beste Turks… Uren staan pielen om een gaatje te maken door het glas. Daar soldeer in gesmolten en een draadje aan gemaakt. De meter sloeg gelijk fors hoger uit en ‘s-avonds waren de accu’s voor het eerst helemaal volgeladen. Hopelijk blijft het allemaal vast zitten. Want schokvrij rondrijden is er hier niet bij.

Mooi weekje achter de rug. Eerst Troje, vervolgens Pergamon, Aigai en Metropolis.
Troje is een grote steenklomp. Maar wel een erg bijzondere vanwege Homerus, die verhaalt over de epische strijd tussen deze stad en de rest van Griekenland. Zo’n 1300 jaar BC. De reden is bekend: de zoon van de koning van Troje rooft de dochter van de koning van Sparta, Toen – en nu ook nog – een geaccepteerd gebruik maar blijkbaar niet in adellijke kringen. De strijd heeft 10 jaar geduurd en kwam met een list pas ten einde. Een van de eerste archeologen, Schliemann, heeft de stad in de 19de eeuw herontdekt. De graafmethodes waren toen nog niet zo verfijnd als tegenwoordig. Hij liet doodleuk dwars door de stad een grote sleuf graven. Een beroemde schat aan gouden sieraden (hij wilde geloven de juwelen van de gekaapte Helena) is jaren zoek geweest. Blijkt toch te zijn meegenomen door de Sovjets bij de verovering van Berlijn. Is sinds enige tijd te bezichtigen in het Pushkin museum in Moskou.

Pergamon heeft alles wat je hartje begeert. Een leuke, Ottomaanse binnenstad en heel, heel veel ander ouds. Waaronder een Asklepion, een heiligdom annex behandelcentrum. Therapeutische mogelijkheden waren beperkt, veel kruiderij, gezond eten, ontspannen en zonnebaden maar ook al chirurgie. Een belangrijke plaats had droomduiding. Freud had hier goed mee gekund. Daarvoor was een groot rond gebouw (zie op plaatje onder) ingericht. Men kwam er via een onderaardse gang (onder de weg recht naar boven). Begeleid door de klanken van stromend water uit een van de heilige bronnen. Geïnstitutionaliseerde magie was er overigens genoeg in die tijden. Zo ook in het Serapeum. Een langgerekt basilica met daarnaast 2 ronde tempels. Hier werden van oorsprong Egyptische goden vereerd. Waaronder Isis, Sechmet (kattengodin) en Osiris. Sterk gericht op de dood en wedergeboorte. Serapis – een samentrekking van Osiris en de stier Apis – had van de Romeinen een menselijk gezicht gekregen; hadden wat moeite met die beestenboel.
Boven alles uit steekt letterlijk de acropolis. Ben met een stoeltjeslift om hoog gegaan en te voet weer afgedaald. Na ruim 4 uur was ik beneden; zo veel is er te zien. Bv. het Trajanum. Het lijkt me aardig hierbij uit een brief van Hadrianus te citeren. Hij begint als volgt: Imperator Caesar Hadrianus Augustus, zoon van de goddelijk Trajanus, kleinzoon van Nerva, pontifex maximus, 22 keer gekozen als tribunicia potestas (man van het volk), voor de 2de keer keizer, 3 keer consul, vader des vaderlands, laat aan Pergamon weten. … Ik kan het ten zeerste waarderen dat jullie een tempel voor me willen oprichten. Maar er staan er al een paar hele mooie. Ik zou het heel vervelend vinden jullie op grote kosten te jagen. Daarom stel ik voor een beeld van mij te plaatsen in de tempel gewijd aan mijn vader (einde vrij vertaald citaat).

Hadrianus

Heel zielig steekt hierbij het Altaar van Zeus af. Alleen nog wat funderingen. Het immense gebouw zelf staat immers in het archeologisch museum van Berlijn. Na dit en het grote theater aanschouwd te hebben haakt iedereen wel zo’n beetje af. Ik ben verder niemand meer tegen gekomen. Jammer voor ze. Geen blik kunnen werpen in een zwaar gerestaureerde patriciërswoning of heroon (gedenkruimte) met daarnaast een mini theatertje. De onvermijdelijke Paulus, de man met een tong als een aan 2 zijden snijdend zwaard, heeft in Pergamon zijn trouwe makker Antipas verloren, ter dood gebracht.
Een totaal andere belevenis was het bezoek aan Aigai. Een stad midden in de bergen, met prachtige vergezichten. Heel veel ligt er in gruzelementen of is totaal overgroeid. En dan ineens staat het er tiental meters hoge zijgevel met winkeltjes en ervoor op het plein een ronde vis-/vleesmarkt.

Over Metropolis valt weinig te vertellen. Leverde wel een mooie foto van hoe latere bewoners een grote muur dwars door, dwars over het bouleuterion (vergaderzaal gemeenteraad) bouwden.
Om al dit schoons te kunnen verwerken één dag vrij genomen om te koken. Kan ik zeker weer 14 dagen vooruit. Als, als de stroomvoorziening van de koelkast het volhoudt…