Kort samengevat de reis tot nu toe: anderhalve week onderweg, 2200 km afgelegd, ben in Avila, 4 romeinse steden (voor wat er nog van over is) bezocht, pas één castro (bewoning Spaanse kelten), een paar hunebedden en een vindplaats van wel zeer verre voorouders (400.000 jaar!).

In tegenstelling tot vorige keren niet in een ruk naar Spanje geracet. Het middenwesten van Frankrijk blijkt veel meer romeins te zijn geweest dan ik me realiseerde. Had zo maar een afslag van de autoroute genomen na een aankondiging dat er wat van mijn gading te vinden zou zijn. Het is nu een gat van niks maar Sanxay was begin van onze jaartelling een stad met ruim 5.000 inwoners. Een enorm badhuis, tempelcomplex en theater zijn bloot gelegd. Erg veel hogere cultuur zal er niet te zien zijn geweest. Het podiumpje stelt weinig voor en het ronde grondvlak was van het publiek gescheiden met een 2 meter hoge muur. Doet dus eerder denken aan gladiatorengevechten. Vlakbij in Bougon een duizenden jaren oudere begraafplaats met meerdere, grote tumuli. Vervolgens op aanraden van een neef ook Saintes bezocht. Moet een nog grotere romeinse stad zijn geweest, gelet op de resten van het amfitheater.

Al kilometers vretend bedacht ik me, wat zou Macron bedoelen met dat Frankrijk moderner moet worden. Geen files meer rond Parijs? Die waarin ik terecht kwam, duurde tot half 10 ‘s avonds. Aan de wc’s langs de autoroute valt niets te verbeteren, zijn perfect, totaal gerobotiseerd. Na elk bezoek wordt de hele zaak gereinigd en gedesinfecteerd. Komt geen man of vrouw aan te pas .Alleen ‘s-ochtends in alle vroegte sluipt iemand binnen om het toiletpapier aan te vullen. Bij de péages ook geen mens meer te bekennen. Jammer voor al die werkloze Fransen. Macron zou wel wat kunnen doen aan de automatenangst van de Fransman. Oeverloos gestoethaspel om er wat euro’s in te proppen en het wisselgeld er uit te vissen. Het kan zo makkelijk,Visa-kaart erin floep er weer uit, klaar is kees.

Ongemerkt ben je dan ineens in Spanje. Gelijk 10º warmer en de diesel een kwartje goedkoper. Leuke dingen voor de mensen. Alhoewel na 3 dagen tegen de 40º verlang je heftig naar regen en wolken. Ook daarin stelt Spanje niet teleur. Mijn eerste uitstapje voerde me naar Atapuerca. Bij toeval, bij het uithakken van een passage voor een goederentreintje, stootte men op -wat later bleek- ware tijdcapsules. Diepe gaten in de rotsen waar over miljoenen jaren keurig laag op laag sediment waren afgezet. Wat maakte dat de vondsten daarin prima te dateren waren. In een van die afzettingslagen trof men mensachtige resten aan, van zo’n 400.000 jaar geleden. Dieper zelfs 2 keer zo oud vuurstenen gereedschap.

Een tussenstop gemaakt in Burgos met haar indrukwekkende kathedraal, pleisterplaats voor pelgrims op weg naar Santiago. Al eerder zag ik ze gepakt en gezakt door het landschap trekken.

Verder de Spaanse hoogvlakte over. Heel divers van karakter, dan weer heel groen afgewisseld met bijna woestijnachtige stukken. Op eerdere reizen al het meeste oude spul bezocht. Toch nog een paar nieuwigheden kunnen ontdekken: Clunia en Uxama, 2 Romeinse steden.

Vlak voordat ik vertrok, las ik dat er weer volop gepraat wordt over het herbegraven van de dictator Franco. Hij ligt nu pontificaal in een enorm monument, genaamd Valle de los caidos (vallei voor de (niet-republikeinse!) gevallenen uit de burgeroorlog). Reden om daar eens te gaan kijken. Het blijkt een basiliek te zijn uitgehouwen in de rotsen. Een donker hol waar van alle kanten je metershoge zwaar gestileerde (stijl dertiger jaren) beelden van wrekende engelen, gewapend met grote zwaarden, aankijken. Heel luguber. Daartussen hangen grote gobelins met nog duisterder taferelen uit de Apocalyps van Johannes. Een en al hel en verdoemenis in afwachting van het nieuwe Jeruzalem op aarde. Geef mij maar de lichtheid en de majesteitelijkheid van middeleeuwse kathedralen. Slopen die handel.

Avila is van oorsprong een vestingstad die de tand des tijds goeddeels heeft overleefd. Veel van de ouwe gebouwen staan er nog, inclusief de hele ommuring. Zo te zien is alles net schoongemaakt. De stad straalt je tegemoet. In de omgeving is heel veel prehistorie terug te vinden. Waaronder beelden van runderen en leuke varkentjes.

Op zijn ze m’n gehaktballen in lekkere vette jus, geen karbonaatjes meer. Nog 2 dagen te goed van tafeltje-dekje. Ik had het restant aan maaltijden uit de diepvries van thuis meegenomen. Geen enkel probleem, het vriesvak in de auto staat z’n mannetje. Hartelijk dank En Route, een treffender naam had jullie keuken uit Rotterdam niet kunnen hebben…