Vandaag bevrijd, bevrijd door de EU nog wel. Kan mijn telefoon gaan gebruiken om internet op te gaan, voor dezelfde prijs als in NL. Dat was voorheen wel andere koek, in het buitenland. Ja, dacht ik… maar het is een weekje later. Pas vanaf de 15de. Nog even behelpen voor de deur van Museu do Megalitismo in Mora.

Maandag 29 mei Ben een dagje extra in Avila blijven hangen, even een dagje genikst. Kwam niet echt in de vakantiemodus, iedere dag een race om al mijn programma-onderdelen af te vinken. ‘s Morgens vroeg de vorige aflevering van mijn lopend verhaal zitten schrijven. Wilde nog even van free wifi gebruik maken van een dichtbijzijnd restaurant. Zodra de bussen arriveren is niet meer mogelijk om er tussen te komen, was mijn ervaring. Verder de kathedraal met een bezoekje vereerd en voor het eerst zelf gekookt: nasi (of iets wat er op lijkt). Smaakte me er niet minder om. Kan nog dagen vooruit. In Cáseres zelfs taugé weten te scoren, dus nu is het echt af.

Dinsdag 30 mei In de Romeinse stad Cáparra (vml. verbastering van eerdere keltische stad) zijn de gebruikelijke items bloot gelegd: stadspoort, forum, badhuis en luxe stadsvilla. Opvallend detail een vierzijdige gedenkboog, die op de kruising van de hoofdassen van de stad stond. De weg er naar toe laat een aardig straatbeeld zien. De rijweg met daaraan direkt grenzend de pergola van de winkels.

De nacht doorgebracht bij het kerkhof van Montehermoso. Had me ‘s middag uren in het zweet gewerkt om 4 (overigens mooi gelegen) ganggraven op te sporen. Merkte te laat dat lokale mensen gewoon met de auto, over het wildrooster, het natuurpark in reden.

Woensdag 31 mei Sta met ‘vrienden onder elkaar’ hutje aan mudje op een klein parkeerterreintje in Cáseres. Wel lekker dicht bij het centrum. Bovenal kan er water getapt worden en nog veel belangrijker: de poepdoos kan hier geleegd worden. De stad heeft natuurlijk een Romeins verleden. Spanje was een uiterst belangrijke kolonie van Rome. Uit Italica (de naam alleen al), stad vlak bij Sevilla, kwam bv. keizer Hadrianus. Maar er zijn ook resten van andere nieuwkomers, de Visgoten. Waren al een tijdje op streek na hun vertrek uit noord Europa langs de Zwarte zee naar het westen.. Zij zijn het die -wat wij noemen- de Moren in Spanje hebben binnen gehaald. Om een ruzie onder elkaar te beslechten…

Onderweg de Taag overgestoken. Een nieuw viaduct in aanbouw. De Romeinse pendant ligt even verder in een droge vlakte. Het is me duidelijk geworden of daar een andere rivier liep of de rivier toen een andere loop had.

Donderdag 1 juni Vlak bij Cáseres is in Malpartida het museum Vostell. Een beroemdheid, een soort popart Dali. De link met de Fluxus-beweging (denk aan onze Willem de Ridder) werd me niet echt duidelijk. Was een tip van een van de vrienden. Bleek pal tegen de plek aan te liggen die op mijn lijstje stond: vroegchristelijke grafkisten, uitgehouwen uit enorme rotsblokken.

Vrijdag 2 juni Het walhalla van de hunebedden bereikt: Valencia de Alcántara. Er zijn er tientallen in de direkte omgeving. Onderverdeeld in verschillende Ruta’s die te voet dienen te worden bewandeld. Uren aan een stuk want ze liggen wel een beetje bij elkaar, maar daar zit toch gauw een halve tot een hele kilometer tussen. Mag er niets van zeggen. De routes zijn prachtig, stijgen en dalen ritmisch en de verrassing laat soms op zich wachten. Je moet nl. de pijlen op de bordjes heel letterlijk nemen. Doe je dat niet dan is dat weer ¾ km extra of je vindt ze echt niet. De eerste keer had ik de euvele moed op het heetst van de dag op pad te gaan. De 2 volgende keren mooi na de siësta, een paar uur voor zonsondergang. Alhoewel ik geen loopliefhebber ben, dient al dit gezwoeg toch een hoger doel: afvallen. Resultaat laat echter op zich wachten, nog geen gaatje winst aan de broekriem.

Zondag 4 juni In Portugal gearriveerd. Op weg naar de ideale overnachtingsplaats. Gratis, + water, + WC, + douche (koud), + losplaats en dan ook nog eens pal aan een stuwmeer. Droom werd werkelijkheid! Maar benutten en een paar dagen blijven. Op de weg er heen iets Romeins en wat ouders aangedaan. Laat ik volstaan met een plaatje van de dorpel van een stadspoort. Eeuwen verkeer lieten hun sporen achter. Met in het midden de stootplaat waarop de 2 deuren sloten.

Dinsdag 7 juni Om half elf al 3 dolmen (hier anta genoemd) bij kunnen schrijven. En niet de minste. Daar bleef het overigens niet bij. De ene keer teleurstellend. Kilometers over zandpaden en dan een paar lullige steentjes op een rij. Maar ook heel verassend. Zomaar een viertal midden in uitgestrekte koeienwei. Bij toeval gevonden, stonden niet om mijn lijstje of een site. Dacht een mooie plekkie te vinden bij iets dat aangekondigd werd als aquatourisme. Nooit gevonden. Maar wel… Kan ik ook weer mijn steentje bijdragen aan de database van http://www.megalithic.co.uk. De nacht doorgebracht langs een snelstromend riviertje. Uiterst welkom om effe af te koelen. Het was vandaag bijna 40°!!

Stom genoeg ramen en deur van de caravan opengezet. Bleef het binnen ‘s nachts langer warm dan buiten.