Geen erg gelukkige hand met het zoeken/vinden van castro’s cq pre-romeinse bewoning van het Iberisch schiereiland. Beklom al een keer vergeefs een berg waarop zo’n versterkt dorp zou moeten liggen. Niets te vinden, alle paden er naar toe waren totaal overwoekerd. Nu, vanmorgen maakte ik het nog bonter. Ben een heel verkeerde heuvel te lijf gegaan. Moest die aan de overkant hebben, bleek later toen ik op internet keek. Dat laat ik me niet gebeuren, op de terugweg doe ik zeker een nieuwe poging. Het blijft een belevenis om door een stadje te lopen van bijna 3000 jaar oud. Daar kan een blik vanuit ruimte met Google Earth niet tegenop, alhoewel… Kijk zelf: Castro Mozinho, coördinaten 41.149475 -8.310919.

Over doorzetten gesproken. Begin deze week stond ik een paar nachten in Talhadas. De caravan afgekoppeld op een verlaten voetbalveld met een prachtig uitzicht op de omliggende bergen. En op pad met alleen de auto. Dat doe ik zo veel mogelijk. Ik zoek dan een beetje centrale plek en werk van daaruit mijn verlanglijstje af. Het heeft geen zin om die sleurhut over naar toe te slepen. Plus, het beperkt je mogelijkheden. Zo ook nu. Het laag hangend fruit had ik al geoogst. Waaronder dolmen Capela dos Mouros. Prachtig met de dekstenen er nog op en midden in aarden heuvel. Zoals het hoort. Er lagen nog 2 dolmen te wachten om vereerd te worden met wat aandacht. De eerste was relatief snel gevonden met de GPS van de auto in de hand. Maar 1 km heen en 1 km terug. Dolmen Poco dos Mouros met uniek, de sluitsteen van de ingang en in een bed van keien. De tweede lag verder weg. De auto een bospad opgestuurd. Begon aardig, redelijk berijdbaar. Allengs verslechterde de kwaliteit van het weggetje. Moest de zijspiegels inklappen omdat ook het struweel zich steeds meer begon op te dringen. Eindelijk na een paar km diende zich een plekje aan waar ik kon keren. Maar ik had nog steeds niet dat mini dolmentje bereikt. Even getwijfeld of ik te voet verder zou gaan. Maakte me zorgen over de weg terug. Dacht al aan het bellen voor iemand met tractor. Toch maar gaan lopen. Een stok gezocht om wilde dieren van het lijf te houden. En in de andere hand m’n GPS. Om de paar honderd meter even gekeken waar ik was. Vreselijk, ik liep met een grote boog om het grafje heen en kwam geen stap dichterbij. Na bijna 2 km de moed opgegeven. Van het pad afwijken was geen optie. Had me dan dwars door de dichte begroeiing heen een pad moeten hakken. Terug naar af. De auto hield zich kranig. Iets te naar later bleek.

Stond op het punt om weg te rijden. Dan maar niet hè? Zag toen even verder nog een pad dat van meet af aan wat hoger de berg op liep. Kon het niet over mijn kant laten gaan. Dit keer zonder auto. Na 1,5 km het stenen grafkistje gevonden, was drie keer niks. Maar toch.

Ben vanuit Talhadas in een keer 100 km noordelijker getrokken, naar Mozinho dus. Had na veel vieren en vijven eindelijk een staplaats gevonden. Lukte het me met geen mogelijkheid me te bevrijden van de caravan. De auto wilde niet meer door z’n knieën zakken. De standaard procedure is. Poten van de caravan uitzetten. En vervolgens de luchtvering van de auto laten leeglopen om er onderuit te kunnen rijden. Verdomme, wat nu? Bij een garage langs gegaan om te vragen of er een dealer van de auto in de buurt is. Nee dus. Een monteur ter plekke constateerde dat er vermoedelijk iets mis was met de luchtpomp die balgen van de luchtvering opblaast. Een auto-elektriciën (wist je dat die bestond?) gebeld en die had al eens zoiets bij een ander type auto aan de hand gehad. Ben daar heen begeleid. Helaas moest 2 uur later de conclusie worden getrokken dat er niets aan te doen was. Maar hij had wel een tijdelijk oplossing. De vering kan ik kan ik voortaan laten leeglopen door de luchtslang los te trekken. En om die zaak weer op te pompen heeft ie buiten het systeem van de auto om een schakelaar aangebracht waarmee ik de luchtpomp aan en uit kan zetten. Niet elegant maar wel functioneel, hoop ik… Over de kosten zal ik maar niet reppen. Hulp garage gratis, uren werk elektricien € 30.

De teleurstellende start van vandaag is vanmiddag helemaal goed gemaakt door een bezoek aan de Romeinse stad Tongobriga bij Freixo. Op de plekken die opgegraven zijn, is heel goed te zien hoe de Romeinen hun stad bouwden over wat er al bestond. Op de rotsbodem zijn de uitgehakte grondvlakken van de huizen van de oorspronkelijke bewoners terug te vinden. Achter de muren van het badhuis bleek nog een (ceremonieel?) badhuisje te staan. Ook uitgehakt uit de rotsen. Blijkbaar te veel werk geweest om dat op te ruimen. In de loop van de eeuwen zijn ook de Romeinse stad verloren gegaan. In de middeleeuwen is er een klein dorpje bovenop gebouwd. Dat is omgetoverd tot een hoge school voor archeologie. De herontdekking van de Romeinse is eveneens tamelijk recent. Er stak ergens een stukje muur boven de grond, dat in de volksmond de Moorse muur werd genoemd. Bij uitgraven vond men 7 meter diep een heel (ingestort) badhuis. Met daaraan een immens forum (centrale stadsplein).

Toch nog eventjes iets over het weer in Portugal. Het is hier nl herfst, zo lijkt het. Gisteravond heb ik zelfs de kachel aan gehad.