Maandag 7 mei

In Icht diende zich weer verschillende mogelijkheden aan om op zoek te gaan naar rotstekeningen. Deed op de camping voor de zekerheid even navraag of deze met mijn auto bereikbaar zijn. Antwoord: niet te doen. Een gids zou nog wel te vinden zijn, alleen die had ook geen geschikte auto. Onjuiste informatie overigens. ‘s-Avonds op internet zag ik dat vlakbij ze vanaf de weg aan te lopen zouden zijn geweest. Een beetje droef gestemd gelijk maar besloten de kust weer op te zoeken. Met de woestijn had ik het wel gehad. Niet wetende dat de grote verrassing me nog te wachten stond. Zo maar uit het niets langs een kilometers lange kaarsrechte weg een bord. Pas na een paar honderd meter begon het tot me door te dringen wat er op stond. Auto langs te kant gezet en teruggelopen om te gaan kijken. Goh, toch nog rotstekeningen…? Ja, daar ergens helemaal in de verte een paar huisjes. De piste er naar toe leek me redelijk begaanbaar. Auto afgekoppeld en er op af. Staat er zelfs een mannetje voor de deur van een van de gebouwtjes. Blijkt het een soort museumpje te zijn met info over de site. Precies waar ik op zoek naar was. De plek heet Tamghilt N’zerzem en bestaat uit een lange rotspartij van verbrokkeld, zwart lava gesteente. Restanten van een vulkaan(uitbarsting) wat verderop. Met wat gebaren maakt de bewaker me duidelijk dat ik mee moet komen en dat ie me wat wil laten zien buiten. Het begin van een twee uur durende klauterpartij. Na de eerste heuvel dacht hij dat ik het wel gezien had. Inmiddels was er nog een collega bij gekomen en die wees op de volgende heuvels. Had al een paar aardige rotstekeningen en een grafheuvel te zien gekregen. Maar wat volgde was onvoorstelbaar. Overal waar je keek tekeningen van olifanten, reebokken, koeien(?), struisvogels, neushoorns en giraffen. Moet 6500 jaar geleden d’r heel wat groener uitgezien hebben dan de dorre, kale vlakte dat het nu is. Na afloop van de rondleiding werd thee aangeboden. De grote kaars die de gids in de lucht houdt, is suiker. Hele brokken verdwenen in dat kleine potje. Was goed te merken.

Dinsdag 8 mei

Vijfde dag opeen nasi! De bodem van de bewaardoos komt in zicht. Normaal kook ik voor een dag of 10 vooruit. Een prutje met tomaten en wat met kerry. Doe voor elke dag een portie in een bakje en vries dat een beetje in. Klaar om op te warmen; hoef alleen wat rijst of spaghetti te koken. Maar bij de nasi had ik gelijk al de rijst gedaan. Daar waren de bakjes weer te klein voor.

Vrijdag 11 mei

Een vakantie in een vakantie genomen. Dinsdag in Agadir geprobeerd bij de Fiat dealer nieuwe remblokken te bemachtigen. Nou dat gaat niet zo maar. Bouwjaar, type, serienummer a.u.b. Zou u misschien even willen kijken? Het is geen auto maar een caravan met een Fiat achteras. Bij de gratie Gods liep een secretaresse mee. Bood wel begrip, geen soelaas. Hoe Omar een week geleden met de goeie spullen thuis is gekomen, verbaast me des te meer. Daarom ook Agadir maar achter me gelaten. Moderne, ruim opgezette stad, herbouwd na de verwoestende aardbeving in 1960, grote universiteit, veel minder meiden en vrouwen met hoofdbedekking. Onderweg naar Essaouira via de kustweg bij een vuurtoren zo maar een grindpad opgereden. Gouwe greep. Sta er al vanaf dinsdag vlak bij zee op Cap Ghigh (Ghir). Mooi uitzicht op de oceaan die onvermoeibaar beukt op de rotsen. Even verderop een paar strandjes. Wat wil een mens nog meer? Enige minpuntje: de wind. Na de noen is het er slecht toeven en begint het wiegen van de wagen, Beaufort 5 uit het noorden, iedere dag strijk en zet..

Zondag 13 mei

De tijd wordt vannacht voor een maand (nog een uur) teruggezet. De 16de begint de Ramadan. Ben heel benieuwd. Hele dag niet eten en drinken. Wat gaat dat betekenen voor het dagelijks leven? Staat de tijd dan stil? Net geprobeerd een blik op de zee te werpen in Essaouira. Volstrekt onmogelijk, Na je vege lijf te hebben gered van de sex-werkers, die in de duinen verscholen zitten, wordt je helemaal gezandstraald. Even Grib-files geraadpleegd. De windvoorspeller bij uitstek. Dit is nog maar het begin. Morgen Beaufort 6/7. Niet zo gek dat de Phoeniciërs (600 BC) niet verder zijn gekomen dan hier, op het eiland voor de kust. Wilde me in de discussie mengen of de resten van de toren op het strand nou wel of niet bij de kolonie van destijds heeft behoord.