Olbia

De cirkel is rond, ben weer terug in Olbia. Eigenlijk op de vlucht voor slecht weer. Dat leek me in de stad beter te overleven dan ergens verloren aan het strand. Kon er met veel moeite en zonder hulp van een tractor of iets dergelijks vandaan komen. Het laatste stuk van zandpad ging redelijk steil omhoog en daar verloor ik de grip, bijna. Hopelijk zijn de opgeworpen stofwolken inmiddels neergedaald. Ben er maar vlug van door gegaan. Van de voorspellingen is niet alles uitgekomen. Pal aan de kust is het eigenlijk best goed te doen. Je moet niet achter je kijken. Daar waar de bergen beginnen. Net even doorheen moeten rijden. De toegangswegen naar Olbia stad zijn aan beide kanten afgesloten vanwege werkzaamheden. Hoe bedenk je het… Daar in de bergen hangen nog donkere wolken en regent het volop. De reis heeft net een weekje te lang geduurd.

Op kleur ben ik na 2 dagen in de zon bij Orosei. En na Nuoro was het gedaan met de pret. Niks meer op mijn lijstje om te bezichtigen. Wat me resteert is nog meer zon en zee. Geen echte ramp maar… Volgende week maandag 3 juni keer ik weer terug op het vasteland in Livorno na 8 uur varen over de baren. Vandaar snel naar huis. Want Oerol staat te gebeuren. Met mijn boot en een paar kennissen gaan we daar een week bivakkeren en natuurlijk genieten van puur cultuur. Weer wat anders dan verzuipen in een doornat tentje, zoals een paar jaar geleden. Afgelopen dagen heel veel internetverkeer gehad om de gewenste kaartjes te bemachtigen. Het is allemaal gelukt. Hulde aan Betty die het allemaal rond heeft gekregen. Van hieruit was het me waarschijnlijk nooit gelukt. Het internet is hier naadje. Ik denk dat dat aan Tele2 ligt die de Europese afspraken op z’n smalst uitvoert. Ga ik thuis zeker achter aan.

Vanuit Nuoro heb ik redelijk grote uitstappen gemaakt. De stad zelf heeft niet veel. Natuurlijk wel een nuraghe die ‘s-avonds mooie uitgelicht is. Verder veel saaie flatgebouwen. Maar dan ineens iets wat opvalt en laat zien wat de Italiaanse architectuur vermag. Rond Nuoro ben ik voornamelijk op zoek geweest naar heilige plaatsen van ruwweg 1000 BC. Ze draaien allemaal om water dat uit de rotsen opwelt.

Aan de bron in Romanzesu is een heel bad-gedeelte verbonden. Waarschijnlijk alleen in gebruik in het voorjaar als er voldoende water was. Men denkt aan een plaats om je figuurlijk te kunnen verschonen. Dus geen badhuis. In de bron zelf zijn -in alle 3 overigens- votief geschenken gevonden. Het plaatje laat stukjes pijl-en-boog zien van brons. Men riep dus ook de steun in van water(goden). Of als dank bij een geslaagde operatie te velde. Dat denk ik dan hè.