Het floepte er zomaar uit tegen een jonge man die me bij de Pont de Gard vroeg om een kaartje. ‘Heb ik niet nodig, heb de originele versie al gezien, 40 jaar geleden.’ Hij kon er wel om lachen, mocht gewoon doorfietsen. Het was al aan eind van de middag. had de omgeving afgestruind op zoek naar andere, natuurlijk minder spectaculaire, delen van het aquaduct. Maar liefst 2 keer! Merkte bij de Pont dat ik ergens halverwege met mijn mobiel ongemerkt was overgestapt van het maken van foto’s naar filmen. Niet om aan te zien waarschijnlijk. Dus de hele route over bergen en dalen nog maar een keer opnieuw te voet gedaan. Kreeg het onderweg wel aardig benauwd, had niks te drinken bij me.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De Pont du Gard kent iedereen wel van een plaatje. In het echt is ie net zo indrukwekkend. Het is maar een van de vele hoogstandjes die werden uitgehaald om water van de bron bij Uzès over een afstand van 50 km naar Nîmes te brengen (hemelsbreed liggen ze maar 22 km uit elkaar). Het moet een heel gedokter geweest zijn om het water stromend te houden. Het hoogteverschil tussen beide plaatsen is nog geen 12 meter. Toch is het gelukt dagelijks 35.000m² water in Nîmes met haar 60.000 inwoners te bezorgen, 150 jaar lang.

• 

• 

• 

• 

• 

De eerste helft van het aquaduct is met wat inspanning redelijk te volgen. Een Engelsman heeft dat stuk heel uitgebreid beschreven. Jammer genoeg niet voorzien van GPS-coördinaten, dus het was vaak een heel gezoek. Hij beschrijft de vindplaatsen in termen van een weg van zus naar zo, bij de kerk linksaf en ga zo maar verder. En dat allemaal ook nog in het Frans… (www.ils.fr/candi/PdG/presentation.html).

Het merendeel van het traject bestaat uit een goot die uitgehakt is uit de rotsen en tegen vervuiling van boven afgedicht was dmv een gewelf, wel zo’n 1 meter 80 hoog. Men volgde de grilligheid van het bergachtige landschap. Om het aquaduct niet te gek lang te maken werden her en der stukken afgesneden door tunnels of brugachtige constructies. Anders was er nooit geen water bij de eindbestemming aangekomen. De Pont du Gard vormt hierop een uitzondering, hier was het probleem een passerende rivier, de Gardon.