Contra felicem vix deus vires habet

Maandag 2 mei

Een beetje rommeldag, nog wat restjes bij elkaar gezocht rond Cortana. Musea zijn immers dicht. Publiceer ze maar niet in gedachte de opmerking van de smid, die ik vroeg waar ik in godsnaam de romeinse villa kon vinden: “Komen ze uit de hele wereld voor langs bij mij…”. Voor het graf van Pythagoras maak ik een uitzondering. Het is helemaal z’n rustplaats niet. Hij woonde een tijd in Croton Zuid-Italië. Vandaar de verwarring.

De bodem van de vriezer begint in zicht te komen. Al de meegenomen diepvriesmaaltijden van de keuken Enroute -hoe toepasselijk- van de Nico Adriaan Stichting zijn op. Overgestapt op net zo overheerlijke pasta’s vongole met extra fruti di mare. Begin van lange reeks, ben ik bang… Afgewisseld met paella.

Qua weer zijn de voorspellingen misschien wel uitgekomen maar ook met een buitje en donkere wolken blijft het hier altijd zonnig!

Dinsdag 3 mei

Tour de force. Drie musea in 3 verschillende stadjes en een catacombe. Heel gepuzzel om ze op één dag tegelijk af te werken. Allemaal andere openingstijden en een siësta van heb ik jou daar. Het is gelukt. 9 uur vertrokken en om 5 uur weer thuis. Niet heelhuids, linker achterspatboord is bij een manoeuvre losgeraakt. De tweede keer al. Spatlappen hangen zo laag dat bij achteruit de stoep oprijden ze met de wielen worden meegetrokken en de hele kast afrukken. Maar niet getreurd, de dag heeft een prachtige collectie urnen opgeleverd. Daar passen we toch allemaal wel in? Zo de eeuwigheid in, daar teken je toch voor.

Woensdag 4 mei

Verplaatsingsdag naar Orvieto via Perugia. In de ochtend provisorisch het spatbord teruggeplaatst,

Donderdag 5 mei

Eindelijk de beloofde regen. Dacht een paar dagen vakantie te gaan houden aan het meer van Bolsena. Mooi niet, slecht weer houdt nog dagen aan. Er ligt een enorme depressie op de Middellandse zee rond Sardinië. Zonder aanhanger op en neer naar Bolsena gereden. Op de opgraving van de Etruskische stad Volsinii hadden ze vergeten het gras te maaien, onkruid stond een halve meter hoog. Doorweekt paar schoenen aan over gehouden; hadden waterdicht moeten zijn. De (petr)oliestelletjes maakten m’n dag weer goed, samen met een prachtige troon.

Vrijdag 6 mei

Vandaag dan toch naar de necropool van Orvieto ; gisteren was ie oggi helaas dicht. Het lijkt sprekend op een klein dorpje. In de vierkante huisjes zit binnenin nog een huisje met een puntdak. Sobere inrichting, slechts 2 banken. Boven de deur staat wel duidelijk vermeld wie er begraven is, in een soort Grieks dat van rechts naar links gelezen moet worden. De twee musea vlak bij de Duomo leverden niets nieuws op dat het vermelden waard is; te veel van hetzelfde.

Volgende bestemming is Viterbo. Tussenstop in nowhere bij de resten van de Romeinse stad Ferento. Het skelet van het theater en wat badhuis zijn blootgelegd. Er ligt nog een hele stad te ontdekken, was eens groter dan Rome. Bouwsel bestaat uit een bonte mengeling van natuursteen en tichels. Was vroeger niet te zien omdat alles bekleed was met marmer. Een paar honderd meter hoofdstraat, de decumanus, loopt achterlangs, vol met karresporen. Tweede paar wandelschoenen zeiknat.

Zaterdag 7 mei

Nacht doorgebracht vlakbij de opgraving. Mooi uitzicht over het omringende heuvellandschap. Staalgrijze luchten, in de verte rommelt het. Bij 75 ben ik gestopt met tellen. Er komt geen eind aan de necropool Castel d’Asso. Heb niet van elk graf een fotootje gemaakt. Dus wees niet bang… Neem zelf een kijkje een zo’n graf: https://www.projecttuscia.com/home/castel-dasso/. Jack bleek evenmin weerbestendig. Foei toch ANWB. Het archeologisch museum van Viterbo laat alle wetenswaardigheden uit te buurt de revue passeren en had een verrassing in petto. De restanten van een strijdwagen; de 2 trouwe viervoeters waren gelijk maar mee begraven.

Zondag 8 mei

Nog een rondje gemaakt over de necropool van Castel d’Asso; had er een paar vergeten. Als dagafsluiting, meer late avond, een thermaal bad genomen. 54º en het stonk vreselijk naar zwavel. Voelde me even een beetje Romein; rondom de poeltjes liggen nog muurresten van wat eens een heuse spa was. Het trekt de hele dag tot laat mensen laat. Net als een paar jaar geleden in Ourense Spanje; daar was het ook gratis en voor niets maar veel sophisticater. Sommige mensen staan er met de camper, gaan meerdere keren per dag! Moet goed zijn gelet op de gemiddelde overleeftijd hier. Alhoewel zouden zij zich aan zoiets gewaagd hebben?

Vertaling latijnse tekst Publius Syrus: Tegen een gelukkige is ternauwernood een god bestand