Rome 23 mei 2022

Errare humanum est

Maandag 16 mei

Naar het oorspronkelijke Tarquinia gegaan. Maandags is gewoonlijk een off-day, musea e.d. dicht. Op een paar plekken zijn delen van de stad bloot gelegd. Een tempel, een mithreum (waar nog volop aan gewerkt wordt) en stuk ommuring met stadspoort. Echt voor de liefhebber.

Mithras was een uit Perzië geïmporteerde god die voor vooral populair was onder militairen. Gaf een goed groepsgevoel met een ingewikkelde initiatierite in 7 stappen. Bijeenkomsten vonden veelal ondergronds plaats. Afbeeldingen doen het ergste vermoeden.

Dinsdag 17 mei

Tarquinia komt op de wereld erfgoedlijst voor vanwege het grote aantal van binnen beschilderde graven. Dat was verre van gebruikelijk. Merkwaardig dat ze juist daar zo goed de tand des tijds hebben doorstaan. De afbeeldingen – voorzover ik er een redelijke foto van heb kunnen maken – tonen het afscheidsritueel. Een nogal vrolijke bedoening met muziek en dans en lekker eten. Grafvelden liggen altijd buiten de stad. Nu ook, maar dan wel in het nieuwe Tarquinia, op een heuvel tegenover het oude.

Woensdag 18 mei

Ik voel me bijna bezwaard dat ik nog steeds aan het strand San Giorgio sta. Lijkt wel of ik telkens een reden bedenk om niet weg te hoeven. Maakte me al een paar dagen zorgen over de kwaliteit van de accu’s in de caravan. Als te veel tegelijk afgenomen werd (denk aan het opladen van van alles en nog wat), valt de LED-verlichting uit. Een duidelijk signaal dat de batterijen op zijn; zitten er ook al heel wat jaren in, aangeschaft destijds op mijn reis naar Turkije. Bleek niet eenvoudig een nieuw stel te vinden. De oude uitbouwen en nieuwe ervoor in de plaats zetten, was een klus van Hercules-achtige proporties. Wat wegen die krengen zwaar, zeker als je ze ook nog op schouderhoogte moet tillen. Maar het is voor elkaar gekomen. ‘s-Avonds met de drone gaan vliegen. Voor het laatst meer dan een half jaar geleden mee gespeeld, was duidelijk te merken. Kwam thuis met ultrakorte filmpjes. Dacht dat ik foto’s had gemaakt. Dat moet dus over. Werd geïnspireerd door het prachtige beeld van de 2 paarden die gevonden zijn bij de tempel Regina in het oude Tarquinia. Zo’n lokatie verdient een overview.

Donderdag 19 mei

Nog een dagje strand d’r aan vast geplakt. Ter compensatie naar de termen van Trajanus bij Civitavecchia geweest. Dit keer geen zwavelhoudend maar licht radio-actief water. Ook heel gezond. Terzijde: had me vergist voor wat betreft de kerncentrales vlakbij, waren gas gestookt. In de site is veel energie gestoken om er wat van te maken. Had zelfs een laconicum, een uit Sparta overgewaaide vorm van sauna. Jammer dat er helemaal niemand langs komt; ik was van de week de eerste. Vorige week 2 Spanjaarden. De tent werd bewaakt door een eenzame student weg- en waterbouw; zat lekker met z’n neus in de boeken. Tijd zat… Zat duidelijk om een praatje verlegen.

Vrijdag 20 mei

Vandaag afscheid genomen van de Etrusken in Cerveteri. Een necropool met een twist, nergens zoveel uitgehakte of gebouwde, ronde grafheuvels bij elkaar. Over de Etrusken bestaat nog veel onduidelijkheid. Hun kerngebied was Etrurië. Spraken een taal die geen Indo-europese oorsprong heeft; waar vandaan wel is totaal onduidelijk. Misschien zou hun genetische afkomst wat inzicht kunnen verschaffen. Helaas, dat wijkt niet af van de omringende landstreken in Italië, bleek recentelijk. Hadden als schrift merendeels het Griekse alfabet overgenomen maar schreven het van rechts naar links.

Zaterdag 21 mei

In Rome aangekomen na geprobeerd te hebben in Ostia aan de kust een plekje te vinden. Helaas heel Rome ontvluchtte in het weekend de metropool vanwege de hitte. Het schijnt echt veel warmer te zijn dan normaal en de vooruitzichten zijn dramatisch voor een holbewoner. 34º wordt voorspeld! Vond een betaalde plek op 5 minuten fietsen van het Colosseum vandaan, 50 meter naast de Via Appia antica. Geen camping maar een area sosta camper, alleen water en elektra. Mooier kan toch niet. Heb de toegestuurde, verontrustende artikeltjes uit de krant over beroving van wat Nederlanders, die in oud-romeinse uitrusting de Via Appia naar Brindisi wilden gaan belopen, ter harte genomen. Eind van de middag ten volle benut. Eerste meters over de Via Appia afgelegd. Een hartstikke drukke sluipweg… De beloofde lardering met imposante graven valt tot nu toe wat tegen; zijn onbenaderbaar achter enorme hekken. Iets voor de drone? Een blik in het badhuis van Caracalla geworpen. Onvoorstelbaar groot, helemaal kaalgeplukt qua aankleding, wisten de pausen wel raad mee.

Zondag 22 mei

De fiets is een uitkomst in de stad. Gaat zo veel sneller dan lopen. De routeplanner op m’n stuur staat overigens wel op lopen. Modus fiets houdt veel te veel rekening met de verkeersregels… Richt m’n aandacht niet zozeer op bekende highlights als Colosseum, Pantheon en Vaticaan. Fiets er een beetje om heen. Levert wat andere keikjes op. Zie hoe wonderbaarlijk het voormalige theater van Marcellus (een half Colosseum) is omgetoverd tot woonresort.

Of de uiterst sobere entree van de Basilica S. Maria degli Angeli e dei Martiri (denk hoedster van de engelen en martelaren). Binnen één barokke toestand. Had pas veel later door dat de kerk het verbouwde badhuis van keizer Diocletianus is. Mannetjes staken elkaar naar de kroon met dit soort prestigeprojecten. Ik denk dat het er toen nog bombastischer uit zag. Dat lot dreigt ook de vermoorde filmer Paolo Pasolini te wachten staan als plannen voor een soort mausoleum werkelijk worden. Op het heetst van de dag in 2 musea doorgebracht. Niet dat dat veel uit maakt. Het was daar ook bloedje heet. Is Romeinse kunst gewend… Moet eerlijk bekennen dat ik niet alles heb bekeken. Was gewoon té veel. Maar ik heb veel op de gevoelige plaat vastgelegd, dus wie weet.