Voornemens, ja voornemens voor wat ze waard zijn. Niets dus. Met enige bombarie aangekondigd de hele paasweek – Semana santa – in Malaga te zullen doorbrengen. Ben niet verder gekomen dan Lorca in de buurt van Murcia. Daar zou iets speciaals te beleven zijn. Wagenrennen à la de romeinen, midden in de stad. Echt iets voor Palmpasen. Overdag al liepen overal mensen verkleed in tunica’s rond. De avond zelf was een deceptie. Het regende bakken uit de hemel en het stormde.

---

Triest, een uitverkocht huis. Geen kaartje meer te krijgen. Ben zelf lekker thuis gebleven. Met zo’n weer vanonder de tribunes wat mee zitten gluren, was me net iets te veel. Wel de start van de heilige week mee mogen maken op zaterdagavond.

Alle broederschappen gaven acte de présence. De maagd Maria opende het bal op een draagstoel met 17 man en een vrouw eronder van de zwarte broederschap. Een lichtgewicht vond ik het; bij eerdere gelegenheden heb ik wel eens honderd man hun ruggen zien krommen. Komende dagen krijgen de andere kleuren een kans. Zij mogen het lijdensverhaal gaan verbeelden.

In 5 dagen ben ik naar Murcia gekard, toch nog 2200 km. Eens niet de gebruikelijke tolwegen door Frankrijk genomen maar zo veel mogelijk de routes nacionales. Daardoor in verschillende steden een tussenstop gemaakt i.p.v. op een parking langs de grote weg. Of zo maar ergens wild gekampeerd, midden tussen de wijngaarden.