Het is hier hollen of stilstaan. Na de winderige dagen van vorige week was het 2 dagen heerlijk weer. Dat heeft niet lang mogen duren want nu stormt het opnieuw. Erg veel last heb ik er dit keer niet van. Ik lig totaal van de buitenwereld afgesloten, op m’n eentje voor anker in een baaitje bij Blans, 3 huizen en een kroeg denk ik. Voor de zekerheid lig ik aan 2 ankers. Mooi de tijd om de visite van mijn jongste zus en zwager voor te bereiden. Waar ik ook aan toe gekomen ben, is Perzisch vuur van Tom Holland. Het verhaal over de eerste supermacht en haar strijd met het Westen, de Grieken m.n. Wat een verteller is die man! Zijn andere boek Rubicon over (het einde van) de Romeinse republiek en de opkomst van de vergoddelijkte keizers was al net zo meeslepend. Hij weet opeen aansprekende manier de geschiedenis van de hoofdrolspelers, Perzie, Athene en Sparta, te duiden in heel menselijke termen. De zeden en gewoonten waren dan wel anders dan heden ten dage. De herenliefde was bv. wijd en zijd verbreid en dan nog wel -in onze termen- van pedofiele aard. De machtsspelletjes, de na-ijver, de jaloezie, het verdeel en heers. Noem maar op, niets is en was ons mensen vreemd. Hij doet dat overtuigend. Het verwijt hiermee het verleden door een 21ste eeuwse bril te duiden, vind ik onterecht. Het lijkt me ook nu in deze tijd de enige manier om verschillen tussen landen, eigenlijk regio’s, en hun opvattingen te kunnen begrijpen, Enwel zodanig dat je er wat mee aan kunt en niet afglijdt in ongerijmde angsten voor het onbekende. Dat onze democratie een uitvinding is van zeden verwilderde Grieken, zou toch te denken moeten geven. Het is jammer dat het boek als een nachtkaars uitgaat. De minutieuze beschrijving van alle veld- en zeeslagen is een beetje te veel van het goede. Na een dag lezen wil je er toch wel even uit. Vanaf Blans een stukje terug gevaren naar Kragenxe6s. Een plaatsje van 3 maal niks maar het heeft een -naar bleek- een heel prettige jachthaven. Van daaruit waren enkele mooie graven aan te fietsen. Voor het eerst een lekke band gekregen. Gelukkig op de terugweg. Ik blijk dus echt alles bij me te hebben. Dus ook zo’n rood wit doosje met bandenplakspullen. Ik denk dat het tweede keer van mijn leven was. Maar het lukte. In de buitenband zat een stukje glas. Eigenlijk niet verwonderlijk. De Denen zijn echt heel keurig. Met maar een ding hebben ze moeite zich in het gareel te houden. Dat is bier drinken. Overal vind je lege flesjes en blikjes in het verder zo aangeharkte land. Weer een paar prachtige hunebedden mogen aanschouwen. Al rond fietsend komt er  natuurlijk van alles en nog wat op je pad. Wat denk je van een heuse klokkestoel. Keurig computergestuurd aangedreven. Op de hele uren slaat ie en dan gaan boven de deurtjes, net als bij een koekoeksklok , even open. Dan ietswat een middeleeuws kasteel geweest schijnt te zijn. Of deze imker, een gepensioneerd EU-ambtenaar. Hij had net een nieuwe koningin voor een  van zijn kasten gekocht. Ze deed haar werk prima, overal waren volgens zijn zeggen larven te zien. Hij heeft de hele kast voor mij  uitgeruimd. Maar ze was onvindbaar tussen al haar eveneens vrouwelijke werkbijen.
Onderweg naar Stubbekobing een aantal imposante bruggen die de Deense eilanden met elkaar verbinden, tegengekomen. In de haven lag een replica van een Kogge-schip uit Kiel. In de middeleeuwen  was dit het vrachtschip dat op de Noord- en Oostzee rondvoer tussen bv. de Hansesteden. Zondag eind van de middag is mijn familie aangekomen. Komende paar dagen gaan we tochtje maken in een beetje beschut water tussen Mon en Sjelland en veel vissen naar ik begrepen heb. Dus dat wordt smullen geblazen, iedere dag vis op het menu!