Vrijdag 30 maart

In 4 dagen naar het zuiden gereden. Sneller dan ik had gedacht, zonder idioot lange dagen te maken. Vertrok telkens om een uur of 10 en gaf de pijp aan Maarten rond zessen. Tussendoor geen grote stops, alleen even tanken en een kop koffie. Alle dagen waren bar koud met bijna continu regen. Het was ‘s-avonds binnen in de caravan goed toeven bij het kacheltje en na een warme douche. Wat een luxe. Pas voorbij Sevilla werd het lente. Goede Vrijdag een nachtleger gezocht in Arcos de la Frontera. Bijna midden in de stad op een braakliggend terrein. Weet nu wat ‘op lemen voeten’ (bestaat het blad nog?) inhoudt. Was op tijd voor de processie door het stadje. Nadat de stoet met kruis en al bergop was getogen, hield iedereen het wel voor gezien. De afdaling met en tableau de kruisafname van de here Jezus ging op in een feestgedruis. Een soort misplaatst carnaval. Het duurde ook wel heel lang en een gure wind blies door de hoofdstraat. Moeders haalden hun met puntmuts verklede kinderen uit de rij, mee naar huis. Heb het ingetogener meegemaakt in Toledo en Trapani/Sicilië. 

Zaterdag 31 maart

Het bezoek aan Arcos had een strategische overweging. In de ‘buurt’ van wat hunebedden en Romeinse resten. Het bleef echter bij een bezoekje aan de dolmen de Alberite. De andere objecten waren onbereikbaar, de weg was door de vele regen weggespoeld. Het graf stond ook op instorten ondanks de fraaie overkapping.

De middag maar besteed aan wegwerken van een paar kleine ongemakken. Op de dag voor mijn vertrek diende zich op de valreep wel een groot probleem aan. De waterpomp draaide maar gaf geen water. Was een heel gezoek. Een klein aftapkraantje had de vorstperiode in NL niet overleefd waardoor het systeem geen druk kon opbouwen.

Maandag 2 april

De kilo’s vliegen ervan af! De eerste (mid)dagmars zit er al weer op, steil berg op. Meende dat de auto het niet zou trekken. Eenmaal boven kwam ik een paar Spanjaarden tegen die zich de moeite hadden bespaard.

Achteraf wisten ze ook niet waar ze mee bezig waren; wezen me totaal de verkeerde kant uit. Mooi geen oppidum Silla de Papa gezien (wil je weten wat ik gemist heb, raadplege: www.mundocultural.net/rupestre/silla.htm , mooier had ik ze niet kunnen maken). Gemis ruimschoots gecompenseerd met een bezoek aan de ruïne van de stad Baelo Claudia. Leefde van de visvangst en -verwerking tot een smerige sausje (garum) waar de Romeinen verzot op waren. Daags daarop een verfrissende duik in de Atlantic genomen. Het was de eerste stralende dag zonder windkracht storm.

Woensdag 4 april

Morgen is de grote dag, de overtocht. Nog even spannend of ik wel mee mag. Op de ticket staat een onjuiste hoogte van auto en caravan vermeld. Over gecorrespondeerd maar nooit enig commentaar op mogen ontvangen. De laatste boodschappen op een vertrouwde adres gedaan. In Marokko zullen ze wel niets hebben…