Donderdag 5 april

Pfff, even bijkomen van de opwinding. Heelhuids aan Tanger weten te ontsnappen. Wat een heksenketel. Je komt ogen te kort om het verkeer dat je links en rechts inhaalt, in de peiling te houden. Intussen op zoek naar een pinautomaat voor de broodnodige Dirhams. Overal verboden te stoppen. Toch maar gedaan voor de deur van een bank; geen enkel probleem. Het verkeer plooit zich geheel vanzelfsprekend om het obstakel op de weg. Een bezoek aan de stad zelf staat op de rol voor het einde van de reis, als ik weer de boot naar Europa neem. Om even te acclimatiseren een plekje aan het strand gezocht in Martil. Wel heel erg eenzaam op een totaal verlaten parkeerplaats voor zeker 1000 auto’s. Toch maar een camping opzoeken? Laat ik het een avondje aanzien. De volgende dag kreeg ik gezelschap van 2 Fransen, dus…

Vanmorgen vroeg uit de veren. Wilde op tijd bij de veerboot zijn (Tarifa > Tanger port). Vertrek op de ticket stond gepland om 11.00 uur. Kon echter direct mee met de boot van 9.00 uur. Totaal geen probleem. Zorgen over de verkeerde hoogte van de verhuiswagencombinatie? Waar heb je het over. Nog geen uur later stond ik op de kade van Tanger (nog steeds 9.00 uur!). Toen begon het inchecken. Eerst werd een bus met scholieren van onder tot boven overhoop gehaald. Vervolgens oeverloze discussies bij bagage in kofferbakken van personenauto’s. Bij mij viel het uiteindelijk ontzettend mee. Even een kijkje binnen en dat was dat. Nou ja, afgezien dan van het te verrichten papierwerk. Nam meer dan uur; op 3 plekken sta ik nu ergens in databestanden opgeslagen en moet ik evenwel een paar velletjes héél zorgvuldig bewaren.

Vrijdag 6 april

Vanuit Martil een bezoek gebracht aan Tétouan, 14 km rijden. 3 musea aangedaan: Arts modernes, archeologie en etnografie. Had telkens het rijk alleen, afgezien van de suppoosten in mijn kielzog. En dat nog wel terwijl het gratis is vandaag. Vielen allemaal nogal tegen, net als een wandeling door de medina. Heel veel winkeltjes waren gesloten vanwege de vrijdag, Al-Djuma.

Zaterdag 7 april

Tot zover lijkt Marokko een grote bouwput. Overal wordt gewerkt aan nieuwe huizen en wegen. Moest vanmorgen kruip door sluip door Tétouan om op de weg naar Chefchaouèn te geraken. Onderweg alle tijd om rustig rond te kijken. Veel sneller dan gemiddeld 40 km/uur gaat het niet. Aangeland op de eerste camping. Een grote modderpoel, bijna in de wolken. Het is buiten guur en het heeft veel geregend. Leuk stadje Chefchaouèn. Zelfs hier colonnes Chinezen. De camping staat vol met reislustige Italianen, ook gezellig met elkaar onderweg. Ik ben benieuwd wanneer ik de NL-ers tegenkom; ik rij ongeveer hun route maar dan in omgekeerde richting.

Maandag 9 april

Naar Meknes gevlucht. De ene bui na de andere, daartussen gewoon maar regen. Ga zo eens even wat rondlopen door de oude stad. Met frisse tegenzin. Maar het moet. Eerst even dit verslagje publiceren; een paar dagen had ik geen internetbereik. Fès heb ik al links laten liggen. Nu nog een zgn koningsstad laten schieten, dat kan niet. Gisteren was het in Volubilis (oude Romeinse stad) wel even droog. Vlak daarvoor hoosde het nog. Mooie opgraving maar slechte toelichtingen ter plekke. Stad leefde van de olijfolie. Heel lucratief want dat spulletje gebruikten zo overal voor, van je wassen tot koken en verlichting. Het deel van de binnenstad met enorm luxe woningen is bloot gelegd. Feitelijk een soort herenboerderijen. In allemaal zijn olijfpersen aanwezig. Hopelijk geeft het fotootje een indruk van zo’n pers. Helemaal rechts de 4 gaten waarop een houten juk stond dat een lange arm vasthield. Deze werd naar beneden aangetrokken door de een ronde steen links, als tegenwicht. Op de vierkante vloer in het midden werden de olijven gelegd. Via de goten er om heen stroomde de olie naar het verzamelbasin daarachter.