Gorafe 8 april 2024

Zouden die moderne tinyhousers ook dat gevoel hebben? Heerlijk douchen met een waterzak die opgewarmd is in de zon.

De koelkast een tandje lager zetten als de zonnepanelen weinig opbrengen. Of gebiologeerd zitten turen naar de steeds wisselende meterstanden die de zonnekracht in harde cijfertjes weergeven (met rechts de ladingstoestand van de accu’s). Denk dat ik morgen voor het eerst zelf wat ga koken… De Uitgekookte voorraad is op en een tussendoortje met arroz negro kon me maar matig bekoren.

Afgelopen week eigenlijk maar op 2 plekken gestaan. Voor het gesloten hek van de opgraving Los Millares. Kwam er op maanmiddag aan, bleek pas op woensdag weer de deuren te openen. Me geen moment verveeld.

De tijd gedood door over omliggende heuvels en dalen te dwalen op zoek naar de buitenkampen die het dorp uit de bronstijd beveiligden. De rest van de week doorgebracht in de directe omgeving van Gorafe met honderden hunebedden. Kan je het nog beter treffen…

Trechterbekers

Beide locaties zijn druk bewoond geweest in de jaren 2500 tot 1500 vChr. Maakten deel uit van de trechterbeker cultuur. Inderdaad dezelfde als die van de hunebedden in Drenthe. Dat heeft iets onwaarschijnlijks. Van hoog in het noorden tot op Sicilië, allemaal dezelfde herkenbare gebruiksvoorwerpen. Kan niet anders dat er toen al heel wat contacten over en weer moeten zijn geweest.

Los Millares voor toenmalige begrippen gewoon een grote stad. De ommuringen en buitenkampen doen vermoeden dat die edele wilden weinig zachtzinnig met elkaar omgingen. Met voorouders had men meer consideratie, gelet op de prachtige graven.

Gorafe ligt in een aardspleet.

Gorafe

Van de toenmalige bewoning is weinig zichtbaar gemaakt. Is er wel geweest, want waarom die honderden graven?

Helaas helaas zoals meestal, de kwantiteit stond niet borg voor kwaliteit. Me in die contreien voornamelijk per fiets voortbewogen. Niet alleen oog gehad voor wat we aanzien voor cultuur. Waande me even Van der Poel na een veldrit van 25 km met 400 meter dalen en daarna weer stijgen.

Je kan geen voorstelling maken van hoe de aarde – naar ik begreep in de laatste 6 miljoen jaar van haar bestaan – zo vlak bij elkaar totaal verschillende landschappen heeft gecreëerd. De volgende dag had ik overigens minder praatjes… Toch nog puf gehad om nog een keer het stalen ros te bestijgen om een kijkje te nemen bij een ‘natuurlijk’ aquaduct. Eerst met de drone in beeld gebracht, later vanaf een aanpalende rots, ook niet slecht.

8 thoughts on “Gorafe 8 april 2024

  1. Wat een indrukwekkend woestijnlandschap met rotsformaties en angstaanjagende kliffen! Kwam je daar ook nog wel eens een ander levend mens tegen? Zag 2 wandelaars – die leken onderweg naar het aquaduct …

Geef een reactie op Betty Reactie annuleren