We schrijven 11 mei 2026, naamdag eerste ijsheilige St. Mamertus. Meer dan een maand later dan gepland. Ben ondanks Trump, een wortelkanaalbehandeling en nog zo wat van dat klein ongemak in Turkije aanbeland. In 5 dagen – voor mijn gevoel – hiernaartoe geracet via Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Servië en Bulgarije. Of de duvel me achterna zat. Kwam door allerlei zotte tol-regelingen. In D koop je vooraf via internet een traject van grens naar grens. In O heb je een kastje nodig en komt de rekening achteraf. H ook weer een traject maar dan binnen 300 minuten te besteden… Gelukkig in S gewoon ouderwetse tolpoortjes. B idem H maar dan in 24 uur. Ga d’r maar aan staan.

En dat allemaal omdat mijn verhuiswagencombinatie sinds kort wordt aangemerkt als vrachtwagen en kilometerbeprijzing de norm is geworden. Kan voordelig voor me uitpakken, ware het niet dat er voor een particulier geen Europa-wijd tolkastje is te bemachtigen. Had al gezegd, dat dit mijn laatste, grote reis gaat worden. Op deze manier hoeft het niet meer voor me.

Door al dat gejakker over s’heren wegen ben ik in Turkije helemaal in de fout geschoten. Ook hier weer tol, helaas vergeten aan te melden. Denk dat ik de rekening bij vertrek gepresenteerd krijg. Alles leek bij entree voorspoedig te verlopen. Mensen – in tegenstelling tot 11 jaar geleden – aardig, spraken zelfs 2 woorden Engels, redelijke vlotte afhandeling formaliteiten. Nog even door de scan, een gigantisch, rijdend röntgenapparaat. Deed het niet… Terug naar een aan de uitgaande kant, onder begeleiding. Achternaarvoren een donkere loods in. Honderden wachtende vrachtwagens even geduld graag; namen het gelukkig nogal vrolijk op. Zetten muziek aan en maakten een dansje. Roemenen dacht ik. Dwars tegen alle verkeer in weer terug naar af, nog een stempeltje of wat en daar ging ik. Ja, dus zonder verder na te denken…

Op naar Edirne voor een overnachting. Eens een belangrijke stad in het Ottomaanse rijk vol oude moskeeën en badhuizen. Heftig strijdtoneel geweest van dan weer met Russen of Bulgaren en tot slot zelfs Grieken. In 1923 werd het pleit beslecht, Edirne definitief Turks. Dat verdient toch wel dit monsterachtige beeldpartijtje…?

Vandaag de tolvignetten voor auto + caravan geregeld. Tenminste, dat hoop ik. Ben zeker in een verkeerde categorie, een te hoge, ingedeeld. De mevrouw in het postkantoor, waar de vignetten worden uitgegeven, wist het ook allemaal niet. De chef ook niet, dus maar wat aan de veilige kant gekozen. € 200 vooruit gestort, hopelijk haal ik daarmee het keerpunt van de reis, zo tegen de Syrische grens aan. Was nog even een dingetje dat bedrag in briefjes van 100 en 200 lira uit de bankautomaat te krijgen. Op het postkantoor kon nl niet gepind worden. De PTT-automaat voor de deur had het niet zo voorzien op mijn bankpas. Slikte hem in en gaf hem niet meer terug. Oh, geen probleem voornoemde chef had de sleutel van de cashmachine. Ergens anders lukte het wel; stond wel vreemd te kijken, er werd niet minder dan 10% provisie in rekening gebracht. Allemaal aanvangsperikelen zullen we maar denken.