Van de week werd herdacht dat Allah Abraham behoedde voor filicide op zijn eerste zoon Ismaël. Wij christenen houden het op Isaak, in wezen de tweede zoon bij zijn als maar niet zwanger wordende vrouw Sarah (Ismaël was verwekt bij de bijzit Agar). Het is natuurlijk om het even, het gaat om de bereidheid van de goedgelovige een eigen kind te willen offeren, in wezen voor zijn eigen zielenheil, als onvoorwaardelijke trouw aan de onnoembare Almachtige. Arme Mohammed, je zal maar zo’n voorvader hebben… Ik had het helemaal niet in de gaten. Zag wel een schaap eenzaam weggevoerd worden op een platte wagen. Het lam Gods ten voeten uit. En even later een gefileerd karkas, hangende aan een boomtak. Nog steeds ging me geen lichtje branden totdat ik het hardop vertelde wat ik gezien had aan de zus van een vriendin, waar ik even op bezoek was. Ter gelegenheid van het Offerfeest heeft Erdogan gemeend heel Turkije een hele week vrijaf te geven ipv de traditionele ene dag. Dat kan hier zomaar, tot voor 2 weken geleden wist niemand dat dat in de pen zat. Voor de argeloze toerist geen zege te noemen. Dacht even een bezoekje te brengen aan Simena en Kekova. Kwam terecht in ware heksenketel van relaxende dagjesmensen en oververhitte auto’s. Totaal onverwacht want beide gehuchten liggen ver weg van de bewoonde wereld. Ze blijken een hot spot te zijn om redenen van hun schitterende omgeving. Aan wat ik wilde zien, ben totaal niet toe gekomen. Niet verder gekomen dan wat rondgepeddel tussen de eilandjes in een kajak. Daarvan helaas geen plaatjes, maar… ben inmiddels de trotse bezitter van een selfie stick. Dus wees voorbereid!

Patara, daar eindigde mijn vorige reis door Turkije in 2015. En is nu het vertrekpunt van een heel nieuw avontuur. Patara was een van de vele steden in Lycië. Niet zeg maar de hoofdstad, dat was het nabij gelegen Xanthos, maar wel van belang omdat er het gemeenschapshuis (bouleuterion) cq parlement van de Lycische Liga stond. Naar vernomen heeft deze staatsvorm met in grote mate zelfstandige steden onder een gemeenschappelijk koepel ten voorbeeld gestaan aan de grondwet van de Verenigde staten van Amerika. Er werd gestemd naar rato grootte van de deelnemende stad (3, 2 of 1 stem). Heeft de tand des tijds eeuwenlang doorstaan. En vele bezettingen door Perzen, Alexander de Grote en later nog Romeinen. Had er graag veel meer over te weten willen komen. Ware het niet dat het Museum of the Lycian civilizations in Demre al sinds 2 jaar stevig op slot zit, inclusief de aangrenzende opgraving van het havenkwartier van Andriake. Een regelrechte domper, wordt met geen woord over gerept op haar site. De ware aard van de heel markante graftombes, die je hier overal tegenkomt, en de halsbrekende rotsgraven zullen een mysterie blijven, ben ik bang.

Demre, beter bekend onder de naam Myra, is de geboortestad van Sinterklaas. Hij is er volgens de annalen ook begraven alhoewel Bari in Italië claimt zijn stoffelijke resten daar weggehaald te hebben. Waarom de goed heiligman jaarlijks uit Spanje komt, schijnt te stammen uit de tijd dat we de koning van Hispanje nog eerden. Hijzelve is er nimmer geweest. In Rusland wordt Sint Nicholas bijzonder vereerd. Het leek of de hele stad tweetalig was. De Russen worden node gemist. Hele winkelallees stonden er leeg en verlaten bij.

Verder had Demre niet zo veel te bieden. Een prachtig amfitheater, dat wel. En niet te vergeten een heel vroeg christelijk kerkje, bijna nog helemaal in de oude staat. Was totaal bedolven geraakt. Vanzelfsprekend niet meer te betreden, zo’n kwetsbaar kleinood.

Van boven gezien ziet Demre er absurd uit, wat huizenblokken in een oceaan van plastic kassen. Kassen die in dit zomerseizoen allemaal leeg staan. Is hier een winteractiviteit. Dus ook geen Syrische vluchteling te bekennen…

Sta al een paar nachten heerlijk koel in een bos bij Yavu. Lekker centraal tussen Demre en genoemde toeristenresorts. Scheelt een hoop gesleep met de loodzware caravan achter me aan. Vlakbij liggen de resten van de Lycische stad Kyaneai. Staat langs de grote weg aangegeven maar het is in de praktijk een hele operatie om er te geraken. Anderhalve km voor de site werd de weg zo slecht dat het zelfs voor de geëlektrificeerde mountainbike even te veel leek. Maar dat is de sport, om dan toch ter bestemder plekke te komen, geeft zo veel genoegen! Met als kers op de taart een rondje met de drone. En er was nog van alles te zien ook. Waaronder heel veel cisternes, de grootste zorg in vroegere tijden om niet droog te komen zitten.

Soms vraag ik me wel af hoe lang m’n gestel het uithoudt. Maar het gaat nog best heuvelop en af. De kilo’s vliegen d’r vanaf, dus dat scheelt. Moet wel even verder met een kies minder, kroon brak af. Lange-afstands-advies van de tandarts in Schiedam niets aan laten doen, pas als het pijnlijk wordt.