Blijde verrassing gisteren, op mijn rustdag. Zo maar ergens langs de kustroute, maar met uitzicht. Moest even herstellen. Had mijn voeten en knieën opgehaald in zee. Werd omver geknikkerd door een breker zonder vaste voet aan de grond. Totaal verrast dat na een paar meter zand je ineens midden tussen grote rotsblokken terecht kwam. Zag later pas hoe je dat aanpakt. Geschoeid snel de horde nemen en zo snel mogelijk gaan zwemmen. Ben benieuwd of het typisch iets is voor Alanya en omgeving; had het nog eerder meegemaakt. Wilde ook even de tijd nemen om na te denken over hoe verder. Merkte dat ik de afstand naar Göbeklitepe totaal verkeerd heb ingeschat; dacht nog een paar honderd kilometer maar dat zijn er bijna 700! En dat in combinatie met de als maar toenemende temperaturen overdag. Ben er nog niet helemaal uit. Dat ik vaart moet gaan maken is zeker, niet meer stilstaan bij elke opgedolven steen. De verrassing was overigens een vondst onderin de koelbox, 3 pakjes spicy guacamole en 1 mascarpone chili. Lekkere dingen die ze hier niet hebben. Al rondgekeken naar mogelijke alternatieven maar die zijn er niet zo direct. Dus ik houd me aanbevolen voor goeie tips. Wat ik duidelijk nog niet onder de knie heb is hoe om te gaan met de verzengende zon in combinatie met het bezoek aan een antik kenti. Het totaal gebrek aan maar een zuchtje wind is de grote boosdoener. Alles aandoen na 5 uur ‘s middag? Probeer het wel. Maar lukt natuurlijk niet altijd. Overdag naar het strand, geen optie, ben al bruin genoeg. Een museumpje pikken, zou leuk zijn maar die zijn er nauwelijks of dicht. Zit van de weeromstuit regelmatig binnen in m’n broedstoof een boekie te lezen. Ventilator erbij, valt te doen.

Dat gold gelukkig in mindere mate voor Kremna. Een stad totaal in puin. Laten de luchtfoto’s voor zich spreken. Dat maakte het bezoek niet minder leuk. Je probeert toch enige structuur te ontdekken. Maar dan verscholen een stuk waar elke zomer aan gewerkt wordt door archeologen. Stukje bij beetje komt de hoofdstraat dwars over het terrein bloot te liggen. Links een opgang naar een tempel daarachter. In het midden de wat ze hier mooi kunnen noemen de colonnadestraat. Met rechts aanpalende winkeltjes. Bij vertrek stuitte ik op de bewaker van al dit schoons. Liep bij toegangshek wat zoekend rond; er zouden daar rotsgraven moeten zijn. Hij sprak me bestraffend toe omdat ik met de drone had rondgevlogen. Nodigde me vervolgens uit op de thee en leidde me naar wat ik niet kon vinden. Tja, zo gaat dat dan. Was net voor de bui binnen, heeft de hele middag gedonderd en gebliksemd. Prima weer om een stukkie bij te schrijven.

De dag erop had weer goud in de mond, herinnerde zich niets van de dag ervoor. Onderweg naar Ariassos Suzus Han, een karavanserai kort bezocht. Deur stevig op slot. Jammer, opiumdak deed van alles veronderstellen. Ariassos had wat van Kremna. Wonderbaarlijk genoeg stond de decoratieve stadspoort uit de romeinse tijd fier overeind. Van wat er allemaal zou moeten zijn, heb ik heel weinig kunnen vinden. Er waren geen ingesleten paden van eerdere bezoekers, het was puur klimmen en klauteren. Zelfs de drone kon er geen chocola van maken. Uitgezonderd de necropool.

s-Nachts in de duinen bij Kumköy gestaan. Mooi plekje, een beetje luidruchtig, tot heel laat aan en af gerij van vissers. Het strand heb ik gemeden, wat een teringzooi. Overal achtergelaten restanten van een gezellig samenzijn. Heb dat al heel veel meegemaakt. Mensen gaan zitten picknicken en laten de boel de boel. Wat een schril contrast met een resort even verderop. Het Rode plein in Kremlin in het klein.

Vanuit Kumköy zonder aanhang naar Perge aan het eind van de middag. Ik raad iedereen aan luchtfoto’s van deze grieks/romeinse stad op internet te bekijken. Voeg er een bij die ik in de gauwigheid tegen kwam, dekt niet alles wat er overeind is gezet.

De stad was zo te zien geobsedeerd door water. Kwam meerdere fonteinen/nymfea tegen. In het midden van de hoofdstraat een lange waterpartij met bruggetjes ter hoogte van de zijstraten.

Het theater was in onderhoud. Het van oorsprong Griekse stadion is in de Romeinse tijd gereduceerd tot een klein amfitheater aan kopse kant. Zagen geen brood in hardloopwedstrijden e.d.

Hoe al die hoeveelheid water naar de stad gebracht werd is i.t.t. Perge nog heel goed te zien bij Aspendos. Het aquaduct ziet er nogal wonderlijk uit. Aan de noord- en zuidkant staan restanten die ver uitsteken boven de rest. Dat hoort zo, het is niet zo dat op de lagere delen stukken ontbreken. Het water stroomde dan ook niet door een bak, zoals bij de Pont du Gard in Frankrijk, maar door leiding van 30 cm doorsnee. Vraag me niet hoe maar middels die hogere delen werd de druk in de leiding geregeld opdat er voldoende doorstroming was. Aspendos is meest beroemd vanwege het theater dat er nog als nieuw bij staat. Dagelijks wordt er de dans- en lichtshow Antalya Fire of Anatlia ten tonele gevoerd. Trekt busladingen toeristen.

Mij boeide meer de werkzaamheden aan de weg naar de bovenstad, de akropolis. Van het poortje staken op oudere foto’s alleen de bovenste stenen boven de grond uit. Na het verwijderen van 3 meter aarde kwam de hele straat met riolering en al tevoorschijn.

Tot slot Syedra. Een stadje dat tegen een bergwand is aangebouwd. Olijfolie heeft er een grote rol gespeeld gelet op het aantal persen die er gevonden zijn. Nu is er in de omgeving geen olijfboom meer te bekennen, alleen maar plantages met pisangbomen.